Bugünlerde her ne kadar çerçeve yasa olarak bilinen Milli Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun teklifini konuşuyor olsak da gerçek manada #BirlikteTürkiyeyiz demek için Eren Bülbül’ü, Ferhat Gedik’i, Ömer Halisdemir’i, Fırat Yılmaz Çakıroğlu’nu ve vatan toprağını kanlarıyla yeşertmiş, vatanın varoluş ruhuna canlarını vermiş binlerce kahramanımızı unutmayacağız.
Unutmayalım demiyorum, unutmamalıyız demiyorum; unutmayacağız diyorum.
Hain terör örgütü PKK’nın yaptığı zulmü de, hain terör örgütü FETÖ’nün yaptığı katliamı da unutmayacağız ve bileceğiz ki tarih tekerrürden ibarettir. Bilge Kral Aliya İzzetbegoviç’in Srebrenitsa için söylediği ama her çağda ve her durumda geçerliliğini koruyan; “Ne yaparsanız yapın, ama soykırımı unutmayın. Çünkü unutulan soykırım tekrarlanır.” sözü aklımıza mıh gibi çakılıdır.
Türk milletinin sağ duyusu; bir daha bu coğrafyada çatışma olmasın, aynı coğrafyada, aynı topraklarda, aynı dağın lalesini koklayan, aynı bağın üzümünü yiyen bu insanlar kardeşçe yaşasınlar diyor. İşte bugün bu nedenle Milli Dayanışma ruhuyla çıkılan kutlu yolculukta Terörsüz Türkiye ideasıyla hareket ediyoruz. Terörsüz Türkiye için hazırlanan yasayı desteklerken geçmişimizi, şehitlerimizi, gazilerimizi, “Babamı buldum” diyerek şehit babasının mezarına sarılan küçük kız çocuğunu unutmuyoruz; unutmayacağız.
Her aklıma geldiğinde içimi hüzün saran bir anekdot ile bitirmek istiyorum. HPG militanı Dijwar Goyi gerçek adıyla Sami Piranoğlu, lisede sıra arkadaşımdı. Lise bitti, herkes bir yerlere dağıldı. Birimiz devletin yanına giderken birimiz devletin karşısında durdu. Birimiz 2011 yılında devlet görevlisi olurken birimiz 2011 yılında etkisiz hale getirildi. Oysa biz aynı okuldaydık, aynı sıradaydık. Aynı kantinden tost yedik, aynı bahçede top koşturduk. Güldük, eğlendik, sarıldık yeri geldi darıldık ama biz ne zaman düşman ilan edildik, bilmiyoruz.